"Veurzitter Proat" 27-01-2008
Inmiddels is de tweede helft van de competitie weer van start gegaan. De SVA is zich druk aan het voorbereiden op met name tweede paasdag en het eindfeest. Tussen door hebben we nog de voetbalquiz en de duitse biermiddag. Al met al een leuk programma waar enkele vrijwilligers heel druk mee zijn.
Toch zijn we niet met veel vrijwilligers bij de SVA. Het aantal leuke aktiviteiten en evenementen wordt steeds verder teruggebracht omdat we simpelweg geen nieuwe mensen krijgen die gewoon eens een leuke aktiviteit willen opzetten. Het probleem waar we tegenaan lopen is dat veel mensen wel willen helpen bij een evenement of aktiviteit op de dag zelf, dat is dus het probleem niet. Wat we juist nodig hebben, zijn mensen die een evenement of aktiviteit willen organiseren, het voorbereidende werk doen en een kort draaiboek maken van desbetreffende aktiviteit.
Het lijkt erop dat steeds minder mensen enige vorm van verantwoordelijkheid willen hebben of kort gezegd "ik mot niks aan m'n kop hebb'n" en "ik heb al verplichtingen genoeg, maar ik wil wel een keertje helpen".
De nederlandse regering heeft ervoor gezorgd dat de maatschappij zich dusdanig ontwikkelt, dat mensen geen tijd meer hebben, omdat ze steeds meer dingen moeten regelen buiten hun werk om en daardoor hun sporadische vrije tijd ook echt voor zichzelf willen gebruiken. Ook wel individualisering genoemd. Het gevolg van deze ontwikkeling is, dat ook de voetbalverenigingen 'vergrijzen'. De echte clubmensen worden ouder en er komt geen nieuwe aanwas uit de 'jongere garde', die voornamelijk met zichzelf bezig zijn. In de toekomst zullen hierdoor kleine voetbalverenigingen verloren gaan en alleen de grote verenigingen blijven bestaan. Kleine verenigingen als Achilles kunnen niet eeuwig blijven teren op hun christelijke achterban en zullen in de komende jaren moeten verhuizen naar een kleiner complex, of fuseren met 1 of meerdere clubs om te kunnen overleven.
Als Achillesman in hart en nieren gaat deze ontwikkeling me zeer aan het hart. Als de mogelijkheid er was zouden we zeker het tij doen keren, maar helaas kunnen we deze ontwikkeling met die paar man niet stoppen, daarvoor heb je clubbrede steun en (fysieke) hulp nodig. Helaas is de trieste reactie van het merendeel van de leden "Daar heb je ze weer te zeiken over vrijwilligers, laat ze eerst zelf maar de boel op orde krijgen. Ik heb er geen tijd voor".
Er zijn bij de paar vrijwilligers bij Achilles voldoende ideëen om de club een flinke positieve steun in de rug te geven, maar deze aktiviteiten en ideëen kunnen niet uitgewerkt en verwezenlijkt worden, omdat de mensen die dit willen doen al 30 uur in de week in Achilles steken naast een gewone baan. Deze mensen hebben nog clubgevoel en nemen hun verantwoordelijkheid. Vaak tot voorbij de grens van hun kunnen.
Dit clubgevoel is blijkbaar niet meer van deze tijd. Nog steeds "dumpen'" mensen hun kinderen op Achilles om zelf te kunnen gaan shoppen. Mensen van de technische commissie worden notabene THUIS gebeld met de vraag "Komt mijn kind nog een keer thuis van trainen?". Ik heb nog nooit een bord op de kantine zien hangen met "KINDERDAGOPVANG" dus is het ook van de zotte dat mensen het lef hebben om een voetbalclub als Achilles zo te misbruiken. Ik ben van mening dat als mensen hun kinderen graag willen zien sporten, of hun kinderen de mogelijkheid willen bieden om te sporten, dit geen vanzelfsprekendheid is. Ik hoop dat deze groep mensen ook op korte termijn die dikke plaat operatief van hun voorhoofd laten verwijderen en eindelijk hun verantwoordelijkheid nemen naar hun kinderen, maar ook naar de sportvereniging toe. Anders valt er namelijk niks meer te sporten.
"WIE DE SCHOEN PAST, TREKKE HEM AAN......."